Tijd voor iets nieuws, iets simpelers. Met Scoop.it houd ik nu al het nieuws bij dat ik tegenkom over Plusklas, excellentie, hoogbegaafdheid en alles wat daar zijdelings mee te maken heeft.

Dus neem eens een kijkje op http://www.scoop.it/t/plusklas?page=1

Volgens de onderzoekers kan dit in de toekomst leiden tot behandeling van de ongeveer 20 procent van de bevolking met milde tot ernstige leerstoornissen zoals dyscalculie én mensen die als gevolg van een beroerte of ziekte moeite hebben met rekenen. Onderzoeker Roi Cohen Kadosh van de Universiteit van Oxford zegt: “Ik adviseer mensen zeker niet om zichzelf elektrische schokken te geven, maar we zijn zeer enthousiast over de mogelijke betekenis van onze vindingen. We hebben laten zien dat we dyscalculie tijdelijk kunnen verminderen (zonder daarbij een andere methode van stimulatie van de hersenen te gebruiken), en nu lijkt het erop dat we ook de wiskundige capaciteiten van mensen kunnen vergroten. Door elektrostimulatie zul je geen Albert Einstein worden, maar als we slagen zouden we mensen kunnen helpen om beter te worden in rekenen.”

Als dit waar is, dan is het misschien eindelijk mogelijk om mensen met dyscalculie écht te helpen. En kunnen ze dat dan ook gelijk uitvinden voor dyslexie misschien?

Op de site van Cell Press is het originele artikel te lezen.

We gaan donderdag alweer terug naar huis, maar we kunnen gelukkig donderdagochtend nog wel een school in Londen bezoeken, daar kijk ik erg naar uit. Voor de BETT zelf zullen we weinig tijd hebben!

De 10 lessen zijn volledig uitgeschreven, compleet met kopieerbare bladen. Iedere les duurt twee uur. Er staat steeds duidelijk bij welke materialen nodig zijn zodat alles van tevoren klaargelegd kan worden. De lessen zijn uitgetest in het Vooruitwerklab in Nijmegen en vormen een opbouwende reeks, die een eerste kennismaking biedt met drie manieren van denken: analystisch, creatief en praktisch. Dit is gebaseerd op de theorie van de drie intelligenties van Robert Sternberg.

Het boek begint met een theoretisch kader. Daarin komen intelligentiemodellen, mogelijke hindernissen en de theorie van Sternberg aan bod. Daarna volgen de 10 lessen voorzien van tips en commentaar voor de leerkracht. Er wordt heel duidelijk uitgelegd waarom de 10 lessen op deze manier en in deze volgorde zijn bedacht. De opdrachten zijn leuk en uitdagend, tenminste dat vind ik. De praktijk moet uitwijzen wat mijn Plusklas er van vindt. Als laatste staan achterin het boek de vragenbladen bij de lessen voor de kinderen en nog wat andere formulieren.

De komende tijd gaan we de lessen uitproberen in de Plusklas. Daarnaast blijven we bezig met het programmeren in Kodu. Vanuit APS-IT doen we met de Plusklas mee met het BICbook project. We hebben zes blauwe BICbooks te leen met daarop Kodu, een programma om zelf games te maken. Helemaal leuk natuurlijk. De meeste kinderen hebben inmiddels uitgezocht hoe e.e.a. werkt. Nu wordt het tijd zelf een game te gaan maken en na te denken over het soort game, voor wie ze een game maken, wat het doel van hun game is, welke figuurtjes er in meespelen etc. Ik ben bezig een deel van Kodu te vertalen naar het Nederlands, maar eigenlijk is dat overbodig. De kinderen hebben snel genoeg door hoe Kodu werkt en ze helpen elkaar. Onze eerste game kun je binnenkort online verwachten!

qtl { position: absolute; border: 1px solid #cccccc; -moz-border-radius: 5px; opacity: 0.2; line-height: 100%; z-index: 999; direction: ltr; } qtl:hover,qtl.open { opacity: 1; } qtl,qtlbar { height: 22px; } qtlbar { display: block; width: 100%; background-color: #cccccc; cursor: move; } qtlbar img { border: 0; padding: 3px; height: 16px; width: 16px; cursor: pointer; } qtlbar img:hover { background-color: #aaaaff; } qtl>iframe { border: 0; height: 0; width: 0; } qtl.open { height: auto; } qtl.open>iframe { height: 200px; width: 300px; }

Voor het filmpje: Belangrijke personen door leerlingen van OBS De Driehoek, Hilvarenbeek

Intussen had ik nog een idee voor de Swinxs. Hij (of is het een zij?) is bedoeld als speelcomputer, en dan vooral om actief mee aan te slag te gaan. Een quiz is wel leuk, maar daar wordt niet erg veel bij bewogen. De toegevoegde waarde van de Swinxs is nou juist het bewegen. Als intern begeleider van de groepen 1 t/m 4 merk ik dat veel kinderen moeite hebben met de overgang van de kleutergroep waarin veel wordt bewogen, gelopen, gerend en buiten gespeeld, naar groep 3. In groep 3 wordt van de kinderen verwacht dat ze langer op een stoeltje zitten en meer naar de leerkracht luisteren terwijl ze stilzitten. Ook de verwerking van de lesstof doen ze vaak zittend op een stoel aan een tafel. Natuurlijk spelen ze ‘s ochtends een kwartier buiten, en tussen de middag nog langer, maar dat is voor een aantal kinderen niet genoeg. Het gevolg is dat ze in de klas erg onrustig zijn en moeite hebben om te blijven zitten. En dat zie ik vooral zo rond half tien, als ze een uurtje aan het werk zijn en half twaalf, een klein uur na het speelkwartier. De periodes tussen de pauzes zijn gewoon net te lang.

Vandaag heb ik voor het eerst mijn plan B voor de Swinxs ten uitvoer gebracht. Met een van de groepsleerkrachten had ik afgesproken dat zij enkele kinderen naar mij toe zou sturen op het moment dat ze dacht dat ze beweging nodig hadden. Dat was vandaag rond vijf over half twaalf. Met die kinderen en de Swinxs ben ik naar de speelplaats gegaan. Natuurlijk waren ze heel nieuwsgierig naar wat we met dat groene ding gingen doen. Toen ging de Swinxs aan. Ik had er voor gezorgd dat het eerste spel “Ren je rot” was zodat ik niet te veel hoefde uit te leggen. Direct waren de kinderen enthousiast en de rest wees zich vanzelf. Na tien minuten lekker rennen zijn we weer naar binnen gegaan. Ik moest wel met ze afspreken dat buiten rennen en roepen prima was, maar dat we zodra we weer binnen waren, rustig gingen lopen en praten. Dat lukte redelijk, al wilden ze toen ze weer de klas ingingen natuurlijk tegen iedereen vertellen wat ze gedaan hadden.

Mijn bedoeling is om de kinderen uiteindelijk zelfstandig met de Swinxs naar buiten te sturen. Daarom heb ik vooraf met ze afgesproken dat ze absoluut niet van het plein af mochten. Als we dat niet konden afspreken, mochten ze niet met me mee naar buiten. Ik heb de kinderen gevraagd of ze dachten dat ze ook zelf de Swinxs aan konden zetten en een spel kiezen. Eén van de kinderen gaf aan dat hij dat niet durfde, want stel je voor dat hij op een verkeerd knopje drukte! Ik heb gezegd dat dat niet erg zou zijn. Ze kunnen me altijd roepen als het niet lukt, en anders kunnen ze de Swinxs gewoon even uit en weer aan zetten.
De afspraak die ik nu met ze gemaakt heb, is dat de leerkracht de kinderen naar mij stuurt om de Swinxs te halen als dat nodig is. Als de kinderen het willen, loop ik gewoon nog even mee om te helpen, maar ik verwacht zelf dat dat misschien nog maar één keertje nodig zal zijn, want eigenlijk wijst alles zich vanzelf. Waar we dan nog wel aan moeten werken, is het weer rustig de school binnenkomen!

Daarom ben ik blij met het initiatief van Gast in de klas om een databank met o.a. gastlessen online te zetten. Bij mijn themavoorbereiding voor bijvoorbeeld wereldoriëntatie kan ik nu gericht zoeken naar aanvullingen op de lessen op school. Dat hoeft niet ten koste te gaan van de lestijd, mits goed voorbereid. Het voordeel is ook dat de leerlingen actiever bij de les betrokken worden en bijvoorbeeld vooraf vragen kunnen bedenken om aan de gast in de klas te stellen.

En zeg nou zelf: de Sinterklaasviering kun je toch niet wegdenken uit school? Hoeveel geweldige lessen kun je wel niet bedenken rondom dít thema! Betrokkenheid verzekerd!

De initiatiefnemer van Gast in de klas, Mike Schiltmans, heeft ook gereageerd op het manifest van beide directeuren: Gastindeklas.nl :: Reactie op manifest No-nonsense school

Huh? Komt natuurlijk door de 140 tekens maar deze cryptische boodschap vind ik toch lastig te ontcijferen. De leen-Swinxs heb ik op school laten staan dus ik kan het nu ook niet snel even uitproberen. Ik houd van moeilijke puzzels maar hier kan ik niet veel mee. Zal ik dan toch even naar school fietsen en de Swinxs ophalen? Nee, dat doe ik niet. Het is weekend en trouwens, ik heb hier thuis ook al een BIC-book staan waarmee ik een project ga uitvoeren. Dat BIC-book moet natuurlijk ook nog getest worden! Ik krijg het nog druk!

Dit alles maakt wel direct duidelijk waar social media goed voor zijn. Direct antwoord op vragen en opmerkingen! Alhoewel ik nu nog wel op zoek moet naar wat meer informatie want ik snap nog niet zo goed wat het Swinxs-team bedoelt met hun tweet. Maar ongetwijfeld vind ik ergens een blog met meer uitleg of -nog beter voor de visueel ingestelde medemens- een instructiefilmpje. Over de Swinxs is inmiddels al heel veel te vinden.

De bedoeling was om na de vakantie te gaan proberen of we de Swinxs zelf konden programmeren. Samen met enkele kinderen heb ik op internet bekeken wat je daar voor moest doen. Vooraf had ik zelf al het een en ander opgezocht en om eerlijk te zijn: het ging mij allemaal boven mijn pet. Ik had het idee dat je best wel de basisprincipes van een programmeertaal moest kennen om er echt mee aan de slag te kunnen.
Maar goed, misschien zouden de kinderen er anders over denken dus samen hebben we bekeken wat we dan voor de Swinxs zelf zouden kunnen programmeren. Het meest voor de hand liggende was de quiz. Het leek ze namelijk leuk om de Swinxs te gebruiken bij een presentatie over een onderwerp. Na afloop zouden ze dan m.b.v. de Swinxs een quiz kunnen houden om te kijken of de rest van de klas goed geluisterd had.

Toen hebben we bekeken hoe we dat dan moesten aanpakken. Daarvoor moesten we SwinxsSDK downloaden, dat is gratis en zo gebeurd. Ondanks alle uitleg, templates en tutorials die beschikbaar waren, kozen de kinderen van de Plusklas er voor om niet met het programmeren aan de gang te gaan. Ze vonden het namelijk veel simpeler om de stemkastjes bij het digibord te gebruiken…..

De Swinxs is echter niet werkeloos terug in de doos gegaan, maar daarover volgt in een volgende blog meer…..

De No Nonsens School

Twee basisschooldirecteuren uit Haarlem roepen in een manifest op om het goed lesgeven weer centraal te stellen in het basisonderwijs. Dat meldt het Haarlems Dagblad.

Volgens de directeuren moest het maar eens voorbij zijn met de warme truiendagen, voorleesontbijten met bekende Nederlanders en schoolreisjes die niet spectaculair genoeg kunnen zijn. Het onderwijs is hierdoor te veel afgedwaald van de kern.

‘We klagen vaak over de overheid die ervoor zorgt dat het onderwijs verslechtert, maar het onderwijs zelf moet ook zelf kritisch in de spiegel durven kijken,’ aldus directeur Reinier Bos van de Dr. A. Van Voorthuijsenschool in Haarlem en Hoofddorp.

Bos stoort zich onder meer aan de ellenlange vergaderingen over de viering van Sinterklaas en andere bijzaken. Die tijd zou beter besteed kunnen worden.

Het manifest heeft de titel ‘De No Nonsens School’.

© Nationale Onderwijsgids

via Corporate | Onderwijsnieuws | Algemeen.